Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Μια άποψη για το μυθιστόρημα "Η προφητεία του Μότσαρτ".

Την περασμένη Παρασκευή μια καλή φίλη, η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, δημοσίευσε στον τοίχο μου στο facebook την άποψη της για το μυθιστόρημα μου "Η προφητεία του Μότσαρτ". Την αναδημοσιεύω στο προσωπικό μου ιστολόγιο, όχι επειδή είναι θετική για το βιβλίο, αλλά διότι θεωρώ πολύ σημαντικό να εκφράζονται απόψεις, ακόμα και αρνητικές, για ένα λογοτεχνικό έργο. Και είναι πολύ σημαντικό δότι ο κάθε συγγραφέας με το έργο του δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να βάζει ένα θέμα συζήτησης και όσοι περισσότεροι καταθέτουν τη δική τους άποψη γι΄ αυτό, τόσο το καλύτερο. Γιατί τελικά σημασία έχει να επικοινωνούμε και να κουβεντιάζουμε, με όποιον τρόπο μπορούμε...
Η Δέσποινα Παπανικολάου έγραψε:  
"Πριν λίγες μέρες ο αγαπητός μας συγγραφέας και συντοπίτης μας Μιχάλης Πιτένης μας ανακοίνωσε μέσα από την προσωπική του σελίδα στο facebook την επικείμενη κυκλοφορία του νέου του βιβλίου «Η Απόγονος». 

Προσωπικά είμαι υπέρμαχος της άποψης να ενισχύουμε κάθε πνευματική και πολιτιστική προσπάθεια που γίνεται ,πόσο μάλλον όταν αυτή επιχειρείται από κάποιον πολίτη της τοπικής κοινωνίας ,αναδεικνύοντας έτσι το πολιτιστικό επίπεδο της περιοχής μας. Επιπροσθέτως όμως και κρίνοντας βέβαια από το προηγούμενο δημιούργημα του συγγραφέα ,«Η προφητεία του Μότσαρτ» ,θα μπορούσε κάποιος ανεπιφύλακτα να εμπιστευτεί και τις επόμενες λογοτεχνικές του απόπειρες, όχι τόσο για τη ζωντάνια ,την ευαισθησία που απορρέει ,τις άρτιες ιστορικές ,γεωγραφικές ,πολιτικές πληροφορίες που περικλείονται στο εν λόγω βιβλίο .Αυτά τα στοιχεία ,πολύ πιθανόν ,να συναντώνται άπαντα ή μεμονωμένα σε πολλά λογοτεχνικά δημιουργήματα (ακόμα και του ίδιου συγγραφέα) που ο καθένας μας έχει διαβάσει κατά καιρούς. Το δυνατό σημείο της «Προφητείας του Μότσαρτ ,κατά την ταπεινή προσωπική μου γνώμη ,ούσα απλή αναγνώστρια και σε καμία περίπτωση ειδικός…, είναι η διορατικότητα του συγγραφέα στο φλέγον ζήτημα της κοινωνίας μας «Μετανάστες». Είναι άξιο θαυμασμού το πώς περιγράφεται μέσα στις σελίδες του βιβλίου το ζήτημα αυτό ,με πολιτικό παρασκήνιο και χειρισμούς που θυμίζουν κατά εκπληκτικά μεγάλο βαθμό αυτά που βίωσε πρόσφατα (και ακόμα βιώνει...) η πατρίδα μας .Χαρακτηριστική δε η αναφορά και η περιγραφή των στρατοπέδων συγκέντρωσης των μεταναστών ,που όλοι θυμόμαστε πόσος ντόρος έγινε γι’αυτά πριν λίγο καιρό και πόσοι αναστατώθηκαν …
Δεν θα πιστεύαμε βέβαια στη μαντική ικανότητα του Μιχάλη Πιτένη…αλλά μόνο στο ότι λογοτέχνες τέτοιου είδους δεν γράφουν μόνο για να γράψουν και να εξωτερικεύσουν απλώς τις σκέψεις τους ,ικανοποιώντας έτσι την προσωπική τους ανάγκη για συγγραφή (από τέτοιους έχει γεμίσει ο τόπος…χωρίς να θέλουμε να τους υποτιμήσουμε…) .Ένας συγγραφέας όμως που μπορεί τόσο εύστοχα να περιγράφει κοινωνικές καταστάσεις και γεγονότα αρκετό καιρό πριν αυτά συμβούν ,σημαίνει πως έχει μελετήσει σε βάθος το κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι τόσο σε τοπικό-εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό- παγκόσμιο επίπεδο…Κι αυτή η μελέτη και η καλλιέργεια σε συνδυασμό με το ταλέντο και το μεράκι δίνουν ένα άριστο αποτέλεσμα. Πώς λοιπόν να μην εμπιστευθείς έναν τέτοιο δημιουργό…
Με τις καλύτερες ευχές όλων μας λοιπόν και για το νέο σου βιβλίο …και με την ανεπιφύλαχτη πρόταση για το προηγούμενο (και για τα προηγούμενα και για τα επόμενα…)".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σεράγεβο, Ιρλανδία, Αφρική: όπου γης και κόλαση

Για το μυθιστόρημα της Edna O’ Brien «Μικρές κόκκινες καρέκλες» (μτφρ. Χριστίνα Σωτηροπούλου, εκδ. Κλειδάριθμος). Στις 6 Απριλίου 2012...