Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2011
Εικόνα
Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΟΤΣΑΡΤΠερίληψηΑίγυπτος, περιοχή Ελ Φαγιούμ, 1909. Μια ανασκαφή φέρνει στο φως το καλοδιατηρημένο πορτρέτο μιας πανέμορφης νεαρής γυναίκας, που συνοδεύει μια σαρκοφάγο με τα σύμβολα της Ίσιδας.
Το πορτρέτο φτάνει στη Γαλλία, με παραλήπτη το διάσημο ζωγράφο Πιέρ Ωγκύστ Ρενουάρ και το ταξίδι αρχίζει…
Ένα ταξίδι που διαρκεί 100 χρόνια, μέχρι το 2008, με ενδιάμεσο σταθμό το 1918, χρονιά σταθμός για την ανθρωπότητα καθώς τότε λήγει ο Α΄ παγκόσμιος πόλεμος.
Πρωταγωνίστρια η νεαρή γυναίκα του πορτρέτου που φαίνεται να ταξιδεύει αλώβητη απ΄ το χρόνο, ακολουθώντας τους ήχους της μουσικής που παίζει για χάρη της μια τσιγγάνικη ορχήστρα, αναδίδοντας γύρω της τη μυρωδιά του ρόδου και σαγηνεύοντας όλους τους άνδρες στο πέρασμα της.
Πρωταγωνιστής και ένας απ΄ τους πλέον ισχυρούς άνδρες της σημερινής Ευρώπης, ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μια ιστορία που υφαίνεται με μύθους αλλά και πραγματικά γεγονότα του χθες και του σήμερα, την οποία αναλαμβάνουν να ξεδιαλύνουν ένας έμπειρος, α…

Κριτικές - Παρουσιάσεις για την Προφητεία

Μιχάλη Πιτένη, «Η προφητεία του Μότσαρτ»,μυθιστόρημα, Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2010, σελ. 508Του Παναγιώτη Γούτα, συγγραφέα. Η γυναίκα μέσα στους αιώνες. Η θηλυκή ομορφιά που ζει σε όλες τις εποχές, που ταξιδεύει από δεκαετία σε δεκαετία αλώβητη κι ατσάκωτη από τα βλέμματα των ανδρών. Η Θερμουχαρίν, η Χαρίν, η Σαφί, η Σοφί, η Γκαμπριέλ των πινάκων του Ρενουάρ είναι η γυναικεία προβολή ανά τους αιώνες, η αινιγματική, μυστηριώδης, σαγηνευτική και ανεξήγητη γυναίκα. Η εκλεκτή της ζωής που ταξιδεύει στα χρόνια, ευωδιάζοντας ρόδο και φορώντας μακρύ κόκκινο φόρεμα.Ο Μιχάλης Πιτένης, που γεννήθηκε στην Κοζάνη και είναι δημοσιογράφος, τύπωσε ως τώρα έξι βιβλία. Τα δύο προηγούμενα του μυθιστορήματα είχαν άλλο στιλ γραφής και σημείο αναφοράς. Στο Τα υγρά ίχνη της μνήμης (Μεταίχμιο, 2002) έχουμε ίντριγκες, αποκαλύψεις, πάθη, έρωτες, ένα μωσαϊκό της ελληνικής κοινωνίας της δεκαετίας του '80 μέσα από ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, ενώ στο Οι κόρες της Αφροδίτης (Μεταίχμιο, 2006) ένας νεαρός στη δεκα…

Κριτική για το θεατρικό "Η ζωή δίπλα μας"

Τα «κουβάρια της σιωπής» …φώναξαν ! Η ζωή δίπλα μας…Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα www. filanagnosias.blogspot.com

Στις 28 Φεβρουαρίου το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κοζάνης παρουσίασε στο Επταχώρι την παράσταση «η ζωή δίπλα μας» του Μιχάλη Πιτένη από την Κοζάνη, που είναι βασισμένο στη συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα «Τα κουβάρια της σιωπής»
Ευχαριστούμε το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης για ό,τι μας πρόσφερε…
Η παράσταση δόθηκε στο πνευματικό κέντρο Επταχωρίου, και την παρακολούθησαν οι κάτοικοι της κοινότητας Αρενών (οι Αρένες-των Αρενών και όχι των Αρρένων όπως αυθαίρετα μας …βάπτισαν με τον «Καποδίστρια». Δεν καταφέραμε ακόμα να …απαλλαγούμε από το λανθασμένο, που αλλού παραπέμπει…).
Μας είπαν ότι τόσο πολύ κόσμο, 150 άτομα, δεν είχαν αλλού στην «άγονη γραμμή» (με μόνιμο πληθυσμό 210 στο Επταχώρι, και 160 στη Χρυσή). Λίγο παραπάνω απ’ τους μισούς, ήταν από τους μονίμους κατοίκους, οι υπόλοιποι είχαν έρθει στο χωριό, από την πόλη εργασίας τους (Καστοριά, Θεσσαλονίκη, Βέροια, Αθήνα, Πτολεμαΐδα), για…

Κριτική για το θεατρικό "Οι εικόνες που δεν θυμάμαι"

Εικόνα

Κριτική για το θεατρικό " Είναι μακριά η πατρίδα"

Εικόνα

Εικόνες από εφημερίδες για το βιβλίο "Οι Κόρες της Αφροδίτης"

Εικόνα

Κριτικές για το βιβλίο "Η Προφητεία του Μότσαρτ"

Κριτική Μανδραβέλη για τα Υγρά Ίχνη της Μνήμης

Παρουσιάσεις για «Τα υγρά ίχνη της μνήμης».Η γενιά της μεταπολίτευσης και η ιστορία…Του Πάσχου ΜανδραβέληΚυριακή, 20 Νοέμβριος 2005 23:12 Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Μιχάλη Πιτένη «Τα υγρά ίχνη της μνήμης» (εκδόσεις Μεταίχμιο 2002). Αν βάζαμε ένα υπότιτλο στο βιβλίο του Μιχάλη Πιτένη «Τα υγρά ίχνη της μνήμης» αυτός θα μπορούσε να ήταν «Ιστορίες γύρω από ένα πέτρινο γεφύρι». Ολόκληρο το βιβλίο περιστρέφεται από καταστάσεις που κατέληξαν σε ένα γεφύρι στα όρια ενός τυπικού μακεδονικού χωριού -με όλες τις ιστορίες και όλη όλη την ιστορία που κουβαλούν αυτά τα χωριά- ονόματι «Φτέρα». Το γεφύρι αυτό ενώνει το χωρίο με την ελπίδα της λύτρωσης. Είτε των ανήσυχων κατοίκων που δεν αντέχουν τις καταπιεστικές συνθήκες που ο εμφύλιος έχει δημιουργήσει στο χωριό, είτε λίγο πρωτύτερα των «Οβραίων» (όπως καταγράφονται στην ντοπιολαλιά), δηλαδή των ελλήνων Εβραίων που αφήνουν τη Σαλονίκη κυνηγημένοι από τους Ναζί.Δεν ξέρουμε πότε χτίστηκε αυτό το γεφύρι, ξέρουμε όμως γιατί υπάρχει.«- ...τόση ώρα…

Η ζωή δίπλα μας

Εικόνα

Η νόσος των παντρεμένων γυναικών

Εικόνα

Ο βασιλικός κι οι γλάστρες

Εικόνα

Είναι μακριά η πατρίδα

Εικόνα