Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Κήρυκες του μίσους και της ηλιθιότητας!


         Το τηλεκοντρόλ με οδήγησε σε τηλεοπτικό κανάλι που σπανίως παρακολουθώ, όχι διότι υποτιμώ το πρόγραμμα που παρουσιάζει, το οποίο εξάλλου δεν γνωρίζω λεπτομερώς, αλλά επειδή σίγουρα δεν μου προσφέρει τους δύο λόγους για τους οποίους βλέπω τηλεόραση. Κινηματογραφικές ταινίες (ή αστυνομικές σειρές) και ποδοσφαιρικούς αγώνες σε απ΄ ευθείας μετάδοση. Αν λειτουργούσα ως συνήθως, θα πήγαινα αμέσως στο επόμενο αλλά αυτή τη φορά στάθηκα καθώς την προσοχή μου τράβηξε η κυρία που εμφανιζόταν εκείνη την ώρα στην οθόνη, παρουσιάζοντας μια εκπομπή της οποίας το όνομα αγνοώ, όπως και αυτό της κυρίας.
         Τι έλεγε, όμως, η κυρία που μαγνήτισε το ενδιαφέρον μου, το οποίο παραδέχομαι πως οφείλεται αποκλειστικά στα λεγόμενα της και όχι στην εξωτερική της εμφάνιση; Εδώ πρέπει να κρατηθείτε και να διατηρείστε την ψυχραιμία σας. Η κυρία ανέλυε, με κάθε σοβαρότητα και ύφος ανθρώπου που γνωρίζει καλά αυτά που λέει (!), τα δεινά που μας επιφυλάσσει η παγκοσμιοποίηση, ποια είναι τα σχέδια που έχουν καταστρώσει εναντίον ημών των Ελλήνων και της χώρας μας μυστικά ξένα κέντρα όπου βεβαίως κυριαρχούν οι Εβραίοι, πώς προκάλεσαν την κρίση που βιώνουμε και σε τι στοχεύουν και το κυριότερο, ότι η μόνη μας λύση είναι ο εθνικισμός, τον οποίο γι΄ αυτό λοιδορούν και κατασυκοφαντούν οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες των σιωνιστών!

            Για να μην αδικήσω εντελώς τη συγκεκριμένη κυρία οφείλω να ομολογήσω πως «τεκμηρίωνε» τα λεγόμενα της χρησιμοποιώντας διάφορα βίντεο, σαν αυτά απ΄ τα οποία βρίθει το διαδίκτυο, που περιείχαν απ΄ όλα τα καλά. Από τραγούδια γνωστών τραγουδιστών ή συγκροτημάτων, αποσπάσματα απ΄ την Αγία Γραφή, με ιδιαίτερη έμφαση στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, ρήσεις μεγάλων αλλά άγνωστων γενικώς ανδρών. Ο μόνος που απουσίαζε απ΄ την τεκμηρίωση της ήταν ο Πατήρ Παΐσιος, αλλά δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν χρησιμοποιήθηκε σε προηγούμενες εκπομπές, ή χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές.

            Ομολογώ πως κλείνοντας την τηλεόραση χαμογελούσα, θεωρώντας το θέαμα που πριν λίγο είχα «απολαύσει» ως την αποθέωση του κιτς και φυσικά της ηλιθιότητας. Είχα κάνει όμως λάθος, το οποίο συνειδητοποίησα όταν θυμήθηκα αυτό που μου επεσήμαναν πολλοί γονείς αλλά και παιδιά, λέγοντας ότι πολλοί νέοι μας σήμερα, αλλά και μεγαλύτεροι, αρέσκονται στο να περνούν πολλές ώρες σερφάροντας στο διαδίκτυο, όπου εντοπίζουν διάφορα βίντεο με «συνωμοσίες», «προφητείες» και θεωρίες καταστροφής, που δεν παρακολουθούν απλώς αλλά και τα υιοθετούν καθώς τα θεωρούν ως τεκμηριωμένες και αδιάσειστες αποδείξεις για όσα συμβαίνουν πίσω απ΄ την πλάτη των πολλών, προς όφελος λίγων και ισχυρών.

            Βίντεο που είτε είναι συνθέσεις γνωστών ή λιγότερο γνωστών ευαγγελικών ρήσεων, που ερμηνεύονται κατά το δοκούν, ντυμένες με τις κατάλληλες εικόνες, είτε προφητείες και εκτιμήσεις αμφιλεγόμενων ανθρώπων, που είναι κυρίως ρατσιστικά παραληρήματα και κηρύγματα μίσους, κοσμοθεωρίες περίεργων ή προδήλως ύποπτων οργανώσεων, είτε είναι αποσπάσματα από τηλεοπτικές εκπομπές, σαν αυτή της κυρίας, καθώς πλέον ό,τι μεταδίδεται από έναν τηλεοπτικό σταθμό πολύ σύντομα κυκλοφορεί και στο διαδίκτυο.

            Αν καθίσει κανείς και προσέξει το περιεχόμενο όλων αυτών θα διαπιστώσει σχετικά εύκολα πως πρόκειται ουσιαστικά για την επανάληψη των ίδιων στερεοτύπων. Στερεότυπα μέσω των οποίων υφαίνεται ο ιστός της παραπληροφόρησης και όποιος πιαστεί εκεί μέσα μόνο ένα πράγμα μαθαίνει τελικά. Να μισεί.

            Το γεγονός πως όλοι αυτοί οι κήρυκες του μίσους δρουν μέσα από εκπομπές που προβάλλονται σε κανάλια χαμηλότατης έως χαμηλής τηλεθέασης δεν πρέπει να μας εφησυχάζει. Το διαδίκτυο μπορεί και πολλαπλασιάζει τη θεαματικότητα τους. Η απελπισία που έχει κυριεύσει πολλούς από μας εξ αιτίας των όσων βιώνουμε, και ειδικότερα τους νέους που δεν βρίσκουν «τόπο να σταθούν» δικαιολογεί εν μέρει μόνο την τάση τους να γίνουν θύματα αυτών των κηρύκων του μίσους.

            Δεν θα δικαιολογεί, όμως, καθόλου εμάς τους μεγάλους και πιο έμπειρους, αν δεν προσπαθήσουμε να τους δείξουμε πως δεν τους αξίζει το να συνεχίσουν σ΄ αυτό το δρόμο, παρασυρόμενοι απ΄ τους κήρυκες του μίσους. Πώς; Υπάρχουν πολλά και τεκμηριωμένα ιστορικά επιχειρήματα που μπορούν να τους ανοίξουν πραγματικά τα μάτια, όχι για να δουν τη δική μας αλήθεια, αλλά αυτή που θα τους επιτρέψει να μην γίνονται υποχείρια κανενός.      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σεράγεβο, Ιρλανδία, Αφρική: όπου γης και κόλαση

Για το μυθιστόρημα της Edna O’ Brien «Μικρές κόκκινες καρέκλες» (μτφρ. Χριστίνα Σωτηροπούλου, εκδ. Κλειδάριθμος). Στις 6 Απριλίου 2012...